Halló LondonSpök

Halló! Ég er komin til London! Flutt! Shit!

Eins og er er ég búsett í einu úthveri Lundúna, Petts Wood. Enginn veit hvar það er þegar ég segi að ég búi hér, þetta er eitthvað svona twilight zone skilst mér. En agalega fínt!

Ég er agalega áttavillt og ringluð, en það lagast vonandi fljótlega. Ég er allavega búin að kaupa litla kortabók með öllum götum borgarinnar, það væri samt ágætt að festa svona GPS búnað á mig svo Hringur og Matthildur geti sótt mig þegar ég villist.

Það er agalega lítið sem ég get skrifað um, ég byrja í skólanum ekkámorgungheldurhinn og þá get ég sagt frá full af skemmtilegum hlutum!

Spök

Ég er á leiðinni til London! Komst inn í skóla þar, sem ber heitið London Centre of Contemporary Music. Ég flýg út 20. september. Ef það er ekki ástæða til að halda út bloggi, skrifa um Londonartímann, þá veit ég ekki hvað!

vandræðalegi töffarinn.Spök

Hér er ég stödd á gömlum og kósý stúdentagarði í hjarta Oslóar í heimsókn hjá Ivu frænku. Hún er í skólanum og lúðinn sem ég er þori nánast útúr herberginu því ég vil ekki eiga á hættu á að þurfa að eiga small-talk við einhverja af íbúum gangsins á norsku. Samt er ég ágæt í norsku. Svona er maður skrítinn. Svo ég ákvað að blogga, eftir langa pásu. Leiðinlegt að svo margir séu hættir að blogga. Blogg er snilld! Facebook statusar virðast vera komnir í stað bloggsins, ein setning. Auk þess finnst manni statusar sem maður þarf að ýta á "lesa meira" asnalegir. Sem er fáránlegt.

En jæja. Hér er ég, í Osló og á leiðinni til London í inntökupróf í tónlistarskóla þar í borg. Og afhverju er ég í Noregi þá? Jú.. meiningin var að fara í inntökupróf í Trondheim líka.. en svo fann ég þennan Londoníska skóla og þá dofnaði sjarminn yfir þeim norska svo ég ákvað að eyða orkunni í að komast í þann fyrrnefnda. Og í staðinn er ég í afslappelsi á norskum stúdentagarði. Sem er heldurbetur huggulegt. Fyrir utan eigin nýuppteknu félagsfælni. En ég ætla mér að vinna markvisst að því að sigra fælnina og hætta mér út á götur Oslóaborgar og mögulega týnast.

Merkilegt annars hvað maður getur látið kjánalega. Yfirleytt er ég ekki félagsfælin, síður en svo. Ég er frekar félags-sækin, en svo kemur yfir mig, eins og sjálfsagt flesta, að ég á erftitt með að vera meðal fólks, jafnvel ein úti á götu. Gott dæmi um þetta er til að mynda þegar ég ákvað einn daginn að fara í göngutúr, ein með sjálfri mér. Og það gerist nú ekki oft. Nú svo ég skellti mér í buxur, sem gerist heldur betur ekki oft, hettupeysu (já!) gömlu og góðu úlpuna og eyrnarskjól og hélt út. Þar sem ég bý í miðbæ Reykjavíkur var eini staðurinn sem ég gat hugsað mér að ganga í þessari óvenjulegu múnderingu Miklatún. Þar eru ekki svo margir. Svo út ég gekk og leið nokkuð vel með sjálfa mig, en þegar ég var búin að ganga í smá stund sé ég hvar tvær manneskjur koma gangandi á móti mér, og algjörlega ósjálfrátt sveigði ég inn á næsta stíg, nánast í ofboði þar sem enginn var sjáanlegur úr mótstæðri átt. Og svona gekk þetta allan göngutúrinn. Ég veit ekki alveg hvað ég hélt að myndi gerast, að þessar manneskjur myndu seilast í vasana sína þar sem þeir geymdu steina ef þeir skyldu mæta svona hallærislegri manneskju og grýta hana. Eða benda og hlægja. Ég veit ekki. Svona getur verið erfitt að reyna að verja kúlið sitt, sem eftir á að hyggja er bara ekki svo mikið. Ég hef ákveðið að vinna markvisst að því að sætta mig við það að ég er bara mjög oft mjög lítið kúl, og oft frekar vandræðaleg og taka því fagnandi. Því þá fyst verður maður nokkuð kúl!

En já, hér er ég sumsé og held til London á fimmtudaginn til að sjarmera fyrir Englendinum og sannfæra þá um að þeir væru betur settir með vandræðalegan töffara eins og mig sem nemanda í skólanum sínum.

ein ég sit og sit..Spök

og bíð eftir að fá póst. ég er búin að refresha gmailið mitt.. ég er að fara til brasilíu... kannski á morgun, kannski hinn. Þetta er ekta óvissuferð! hélt að ég væri að fara út í gær. En hér er ég enn. Og bakpokinn minn situr einn og ringlaður frammi á stgapalli.

Spök

Til hamingju með daginn elsku systir!

Spök

Já, hvað skal segja!

Ég er stödd í Noregi, þar sem ég starfa sem baðvörður í sunlaugargarðinum Bö sommarland. Það er frábært, þar sem ég vinn með svo frábæru fólki. Þetta sumar er hreint út sagt það skemmtilegasta og ævintýralegasta sem ég hef lifað, ég er búin að kynnast fólki frá öllum heimshornum, frá Sómalíu, Kenya, Rúanda, Pakistan, Víetnam, Arabíu, Íran, írak, Palestínu, Frakklandi, Ástralíu/Englandi (hann er hálf enskur og hálf ástralskur), Svíþjóð og auðvitað Noregi og jafnvel þremur íslenskum stúlkum. Ég hef gert ótrúlega marga ævintýranlega hluti að mér finnst, baðað í fossum, vötnum, sjó og sundlaugum, farið í bátsferð, keyrt til Svíþjóðar og upplifað yndisfagrar sveitir Telemark. Og við, skytturnar þrjár höfum haft það svo gott saman og við trúum því vart hvað lífið er gott og stynjum iðulega upphátt "LÍFIÐ STELPUR!!"



Það er mánuður eftir af dvöl okkar í Bö og það er mjög skrítið að hugsa til þess. Við ætlum að koma aftur að ári, það er á hreinu!



Samt hlakka ég mjög til að koma heim. Að knúsa fjölskylduna að Fjólugötu, fjölskylduna á Tjörn, Kötu mína, Kennóskvísur, Hagaborgara, Röskvuliða og allar hinar dúllurnar. Ég hlakka til að flytja í nýju íbúðina með Bjöggu minni og Jammanum og ég hlakka til að hefja nám hjá Kristjönu Stefáns. Ég hlakka til að gera B.Ed verkefnið mitt og klára kennarann.



Ég hlakka óskaplega að krúttast í Amelíu Eldjárn sem er orðin EINS ÁRS og 12 dögum betur! Ótrúlegt hvað tíminn líður!!

Spök

Já, þegar stjörnuaugun opnast hljóð

á Ísalandi sofa börnin góð,

og þótt hrollkaldur vindur hefji upp raust,

þau búa í húsi sem er bjart og traust.

Í öðrum löndum eru önnur börn

sem eiga ekkert rúm og eiga enga vörn.

Góða nótt, góða nótt, góða nótt, góða nótt.

Góða nótt, góða nótt, góða nótt, góða nótt.

Við elskum ykkur meir en orð fá lýst.

Já, einu gildir hvernig hjólið snýst,

því ef þið eruð heilbrigð, glöð og góð

getur enginn bætt neinu í okkar sjóð.

En af hverju eru þá öll þessi börn

sem eiga í heiminum enga vörn?

Góða nótt, góða nótt, góða nótt, góða nótt.

Góða nótt, góða nótt, góða nótt, góða nótt.

Það er svo gott að sofna svæfli á

og svífa inn í draumlöndin blá.

Ef þú vaknar illa þá er einhver hér,

einhver sem hefur vakað yfir þér.

En hver á öll heimsins einmana börn

sem eiga enga hlíf, sem eiga enga vörn?

Góða nótt, góða nótt, góða nótt, góða nótt.

Góða nótt, góða nótt, góða nótt, góða nótt.

Spök

Lítil stúlka. Lítil stúlka.
Lítil svarteyg dökkhærð stúlka
liggur skotin.
Dimmrautt blóð í hrokknu hári.
Höfuðkúpan brotin.

Ég er Breti, dagsins djarfi
dáti, suður í Palestínu,
en er kvöldar klökkur, einn,
kútur lítill, mömmu sveinn.
Mín synd er stór. Ó, systir mín.
Svarið get ég, feilskot var það.
Eins og hnífur hjartað skar það,
hjarta mitt, ó, systir mín,
fyrirgefðu, fyrirgefðu,
anginn litli, anginn minn.

Ég ætlaði að skjóta hann pabba þinn.

Baby won't you please come home?Spök

Mín helsta fyrirmynd í söng er Ella Fitzgerald, ég elska hana, ekkert meira, ekkert minna! Elska hana og lögin sem hún syngur og hvernig hún syngur. Og mér finnst fátt skemmtilegra en að syngja þessi lög. Sem er dáldið fyndið þar sem að þau eru einhvernveginn svo ótrúlega ólík mér og hvernig ég hugsa og forgangsraða, þau eru mjög mörg um konu sem þráir ekkert meira en að eiga mann sem elskar sig, og er óskaplega óhamingjusöm yfir því að vera ein og sumar sætta sig jafnvel við að vera með algjörum skítseyðum, bara því að hann kyssir svo vel og er með svo bræðandi augu og það er betra að vera með fíflum heldur en að vera ein... því að vera ein er alveg hrikalegt! - það mundi ég ekki gera og er yfirleitt mjög fegin að vera ein! Mörg lögin eru líka afar melakólísk og ég elska að syngja tregafull lög. - þó er ég frekar hamingjusöm og glöð manneskja! ...þetta er allt frekar mikil andstæða við minn persónuleika...ætli það sé ekki bara þetta jafnvægi sem við þurfum.. það sem mig skortir í mínu fari og lífi kemur fram í tónlistinni.


It costs me a lot
But there's one thing that I got
It's my man

Cold and wet
Tired you bet
All of that I'll soon forget
With my man

He's not much for looks
And no hero out of books
But I love him

Two or three girls has he
That he likes as well as me
But I love him

I don't no why I should
He isn't true
He beats me to
What can I do?

Oh my man, I love him so
He'll never know
All my life is just despair
I don't care
When he takes me in his arms
The world is right, all right

What's the difference if I say
I'll go away
When I know
I'll come back on my knees some day
Whatever my man is
I am his for ever more

What's the difference if I say
I'll go away
When I know
I'll come back on my knees some day
Whatever my man is
I am his for ever more

ok, halló! þetta mundi ég aldrei gera...en ég syng þetta þó af mikilli innlifun og finnst þetta svaka fallegt lag!
og þetta er bara eitt dæmið um undirgefni í textum sem Ella syngur, hvernig allt er tilganslaus ef enginn er skotin í manni...

I'm like an oven
That's cryin' for heat
He treats me awful
Each time that we meet
It's just unlawful
How that boy can cheat
But I must have that man
.....

If you read in the papers some day
That some poor girl has passed away
Don't shed a tear if you should hear
That gal was me, and if you see
My picture in the paper with a smile on my face
I was broken hearted, that smile was out of place
If you wanna save a gal from her grave
Find me a man if you can

I'm the lonesomest gal in town
Everybody is throwin' me down
I got no angel child to ever call me dear
Got no honey man to ever cuddle near
But I'm learnin', I'm gonna roll my eyes
And someday you're gonna be surprised
When I steal someone's lovin' man
And kiss him with a smack
I'll hug him and I'll squeeze him
But I'll never give him back
`Cos I`m lonesome, so very lonesome,
I'm the lonesomest gal in this or any other town.

ok, róa sig á dramatíkinni E lla mín!

.. En ég elsk'etta!

(Og auðvitað er ég ekki samt að segja að ég vilji enda alein og bitur... þiðvitið... en samt... það er ekkert svooona hræðilegt!)

Spök

sólin hefur sest í hafið,
sést ei fyrr en næsta ár.
en jólaljósið ljóma vafið
lýsir gegnum kreppufár.

í þjóðinni býr þrek og kraftur
þó að hún sé beygð í dag.
úr rústunum við reisum aftur
réttlátara samfélag.

-Kristján E. Hjartarson


Elsku vinir! Mínar óskir um að þið eigið gleðirík jól og áramót og meigi nýja árið færa ykkur ást, gleði, hamingu og frið! Takk fyrir samfylgdina á árinu 2008, árið var sannarlega fullt af gleði, hamingju, ást, ölvun, slatta af stressi og örvæntingu og óvæntum uppákomum. Hlakka til að njóta ársins 2009 með ykkur!
jólakveðjur úr Svarfaðardal!
Össa